در
خصوص مسائل زیستمحیطی ایران، دو رویکرد مهم در عرصه رسانهای کشور بیش از بقیه
مورد توجه قرار گرفته است. رویکرد اول متعلق به دکتر ناصر کرمی است که شرایط را
بسیار بحرانی و خطرناک ارزیابی میکند. ایشان از خشکیدگی سرزمینی و احتمال مرگ
تمدنی بخشهائی از ایران سخن میگوید. رویکرد دومی هم در حال شکلگیری است که
مهمترین چهره آن دکتر کاوه مدنی است. کاوه مدنی گرچه مشکلات را میپذیرد و بزرگ هم
میداند، اما در تصویری که ارائه میدهد حتی کلمه "بحران" هم برای این
معضل کاربردی ندارد.
